İşte ağladığım o sahne 

Baştan söyleyeyim, bu yazının devamı spoiler içeriyor. Odyssey’i tertemiz izlemek isteyenler burada durabilir.

Bazıları için bir sahneyi önceden bilmek, kendini korumak anlamına geliyor.

Üç saat boyunca savaşlar, yıkımlar, insan kayıpları izliyorsunuz ama benim gözyaşım tek bir sahnede aktı: Yıllarca bekleyen o yaşlı köpeğin ölüm sahnesinde.

Çünkü o bakışta sadece bir hayvan yoktu, sadakat, sevgi ve saf bir bağlılık vardı.

Birçok kişi için o sahne, uzun bir destanın küçük bir anı olabilir ama hayvanlarla yaşayanlar için o birkaç saniye çok vurucu.

Filmler geçiyor, sahneler akıp gidiyor ama bazen tek bir bakış her şeyin önüne geçiyor.

Benim için Odyssey tam da o anda sadece bir destan olmaktan çıktı, kalbime dokundu.🤨