John Carney kariyeri boyunca odağına müziği almış filmleri (‘Once’, ‘Begin Again’, ‘Sing Street’, ‘Flora and Son’) yazıp yönetmiş bir isim. Bunda İrlandalı sanatçının 90’larda Dublin’de kurulmuş olan The Frames adlı rock grubunun başgitaristi olmasının da etkisi var elbette. Girişte konusunu özetlediğim son çalışması ‘Hayatımın Şarkısı’ (Power Ballad) da yine aynı sularda dolaşıyor. Film sakin ve tercihleri sonucu yolunu belirlemiş eski bir rock’çının yaşadığı haksızlık karşısındaki öfkesini ve adaleti bir şekilde sağlama mücadelesini anlatıyor. Buradaki ana karakter, yani Rick’in şan, şöhret, para gibi dertleri yok, o sadece yaratıcısı olduğu bir eserin sahibinin netleşmesini istiyor ve bu mesele onu, yavaş yavaş rutininden çıkarıyor. Karşı grupta yer alan Danny Wilson da aslında tipik bir kötü adam değil. Yaratım güçlüğü çekerken İrlanda dönüşü muheşem evinde piyano başında Rick’in parçasını seslendiriyor, o sırada kız arkadaşı Marcia şarkıdan etkileniyor ve iş yavaş yavaş çığırından çıkıyor. Çünkü ‘How to Write a Song (Without You)’ yayınlandığı andan itibaren çok beğeniliyor, herkesin takdirini kazanıyor ve sürekli söylenen bir şarkıya dönüşüyor. Danny bu aşamalarda bir parça vicdan azabı yaşıyor ve gerçeği dillendirmek ister gibi oluyor ama baştaki yalanı (ya da ahlak dışı davranışı) onu öyle bir geri noktaya taşıyor ki geri dönülemez bir duruma geliyor.😐