‘Kan’ bağı değil ‘Can’ bağı

BİZLER, aileyi çoğu zaman kan bağıyla tanımlarız.

 Oysa hayat başka bağlar da kurar.

Kan bağından bile yakın bağlar bazen. Mesela; usta, öğretmen, dost, komşu...

Çünkü aile bağları sadece doğurmakla kurulmaz.

Bazen bir insanın yeteneğini doğurarak...

Cesaretini büyüterek...

Yolunu açarak...

Her konuda birbirinin yanında durarak da kurulur “aile” bağları.

Anlayacağınız aile olmak için illa aynı genleri paylaşmaya ihtiyacımız yok bence.

Bana tüm bunları düşündürtense bir mahkeme kararı oldu.

77 yaşındaki sanatçı Mehmet Güreli, 9 yaşından beri tanıdığı oyuncu ve yazar Görkem Yeltan’ı “resmen” evlat edindi.

Bir insan 40’larında bir kadını onca yıl sonra neden evlat edinir ki?

Mahkeme kararının ardından dönüp “baba- kızın” eski röportajlarını yeniden okudum.

Aslında yıllardır bir “aile” olduklarını anlatmışlar. Ama bizim aileden anladığımız kelimelerle değil.

Mehmet Güreli, Görkem Yeltan’dan ne zaman söz etse, birlikte üretmekten bahsetmiş.

Yaptıkları şarkıları...

Filmleri...

Kitapları...

Aynı masanın etrafında geçen yılları anlatmış.

Hatta şöyle diyor bir röportajında: “Bizim yaptığımız şey aslında birbirimize eşlik etmek.”

Sanırım evlat edinme kararını anlamak için bundan daha güçlü bir cümle yok.

Çünkü babalık, öğüt vermek değildir her zaman.

Birinin yanında yürümektir.

Onun yeteneğine inanmak...

Ürettiğine omuz vermek...

Önünü açmak...

İhtiyaç duyduğunda orada olmak...

Son yıllarda sağlık sorunları yaşadığında hastanede yanında olan kişinin de Görkem Yeltan olması işte bu yüzden tesadüf değil.

Görkem Yeltan ise Güreli’den “ustam”, “hocam”, “arkadaşım”, “dostum” diye bahsetmiş hep.

Onun ağzından çıkan bir sözü bazen şiire, bazen şarkı sözüne, bazen bir masala dönüştürmüş.

Bazen o oturmuş yönetmen koltuğuna bazen onun filminde bir oyuncu olmuş. Roller değişmiş ama yolculukları devam etmiş. Sağlıkta da hastalıkta da...

Onları bir arada tutan şey, hiçbir zaman “soyadı” olmadığı için de mahkeme kararı 40 yıl sonra gelmiş.

Bu pencereden bakınca, aile kavramını yeniden tarif etme zamanımızın geldiğini düşünüyorum ben.

Çünkü bazı insanlar sizi sadece dünyaya getirir.

Bazıları ise hayata.

Aradaki fark küçücük görünür.

Ama insanın bütün ömrünü değiştirir.🙄