İTALYA’NIN ÜRÜN POLİSLERİ

Gastronomide ürün, çoğu zaman teknikten bile daha önemlidir. Dünyanın en iyi şefi bile kötü bir domatesten iyi bir domatesli yemek yaratamaz. Bu yüzden gastronomi kültürü gelişmiş ülkelerde önce ürün korunur, sonra tarif.

Eataly’nin şeflerinden sevgili Claudio Chinali bana ilginç bir anısını anlatmıştı. İtalya’da işlettiği restoranda menüsünde “Adriyatik ıstakozu” yazmasına rağmen o gün mutfağa Adriyatik yerine Tiren Denizi’nden gelen ıstakoz girmiş. Aradaki farkı müşterinin anlaması neredeyse imkânsız. Ama devlet anlamış.

Restoran denetlenmiş. Menüde yazan ürünlerle satın alma faturaları tek tek karşılaştırılmış ve restoran bu nedenle ciddi bir para cezası almış.

Bunu yapan ise Tarım Bakanlığı değil, Maliye Bakanlığı.

Çünkü İtalya’da bir ürünün menşeini korumak yalnızca gastronominin değil; ekonominin, üreticinin, tüketicinin ve devlet politikasının da bir parçası. Menşe adı sadece etikette yazan romantik bir ayrıntı değil; korunması gereken ekonomik ve kültürel bir değer olarak görülüyor.

Belki de bu yüzden bugün dünyanın en güçlü gastronomi ülkeleri yalnızca iyi şefler yetiştirmiyor; iyi ürünü de aynı ciddiyetle koruyor.🤫