Bazı mucizeler için koşulsuz sevgi gerekir

“BANA mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?” diye sormuştu ya Nazım Hikmet...

Biri bana aynı soruyu bugün sorsa, cevap olarak bu fotoğrafı gösterirdim.

Anıtkabir’in önünde yan yana duran dört can...

71 yaşındaki Abuzer Doğan, 59 yaşındaki Zeynep Doğan ve 8 yaşındaki ikizleri Tekbirgül ve Havvagül.

Bu fotoğrafa bakınca gördüğüm sadece 4 kişilik mutlu bir aile değil üstelik.

Fazlası var.

Büyük bir mucize...

40 yıllık koşulsuz bir dayanışma...

Ve fotoğraftan taşan bir sevgi...

Anlatayım...

Adıyaman’da yaşayan Doğan çifti, tam 34 yıl mücadele etmiş çocuk sahibi olabilmek için.

Hastaneler...

Tedaviler...

Biten umutlar...

Ama sonra yeniden başlayan denemeler...

Kazandıkları ne varsa bu hayal için harcamışlar.

Yetmemiş, evlerini satmışlar.

Çünkü bilirsiniz ki bazı mucizeler gökten “pat” diye inmez.

Ancak iki insanın sevgisi, sabrı ve vazgeçmeyişiyle büyür.

Onlarınki de öyle oldu.

Tam 34 yıl sonunda almışlar ipek saçlı ikizlerini kucaklarına.

Bir ebeveyn olarak söyleyebilirim ki anne baba olmak gerçekten zordur.

Ama onların hikâyesini dinleyince anladım ki asıl zor olan, yıllarca aynı umudu; bir gün anne baba olabilmek umudunu, içinizde taşıyabilmek olmalı