Hem de birbirlerinin elini bırakmadan...

Maddi ve manevi tüm zorluklara rağmen...

İşte bu, başka bir sevgi.

Onların hikâyesini bizimle buluşturan isim ise Sevgi Varsa Engel Yok Derneği Başkanı Zeynep Bulut idi.

Önce ikizlerin odasını pembeye boyattı; dekore ettirdi. Elbiseler, kitaplar, oyuncaklar aldı.

Sonra da verdiği sözü tuttu; aileyi 2 gün boyunca Ankara’da misafir etti.

Elbette ilk durak Anıtkabir’di.

Bu fotoğraflar da o günden bir hatıra.

Şunu da yazmadan geçmek istemem.

Ailenin tek düzenli geliri, Abuzer Doğan’ın 16 bin liralık emekli maaşı.

Aslında Zeynep Doğan’a da emekli maaşı bağlanmıştı, fakat banka kartını ele geçiren vicdansız komşusu tarafından maaşı 2 yıl boyunca ATM’den çekilmişti. Yani maaştan haberleri bile yoktu.

Biliyor musunuz? Şikâyetçi dahi olmadılar bu kötülüğü yapandan.

“Kim olduğunu bilmiyoruz. Allah korusun çocuklarımıza bir zarar verir” dediler.

Tüm bu hikâyeyi özetleyen cümle bu işte.

Anne baba olmak sadece bir dileğin gerçekleşmesi değildir.

Hayatın merkezinin değişmesidir.

İşte bu yüzden, “Mutluluğun resmini yapabilir misin?” diye sorsalar...

Bu fotoğrafla cevap veririm.

Zira bu kare sadece atalarının huzuruna çıkmış, mutlu bir aileyi değil, çocuklarına kavuşabilmek ve sonrasında da onları korumak için ömrünü adayan iki insanın sessiz zaferini anlatmakta.