Silahlar susunca halaylar başladı... İşte Tatvan..

Yasa, TBMM’den geçmeden önce...

Erbil ve Süleymaniye’de silahların teslim edileceği merkezler kurulurken...

Önümde bir haber.

Baktım:

Tatvan’da göl kenarı rengarenk olmuş.

58’inci Tatvan Kültür ve Sanat festivali.

Göl kenarı tıklım tıklım.

Van’dan, Batman’dan, Siirt’ten, Bitlis’ten gelen binlerce kişi şarkılar söylüyor,

Sahnede:

Kamkars ekibi. İlk kez Tatvan’dalar.

Kürtçe şarkılar söylüyorlar.

Sahnenin önünden göl kenarına doğru binlerce kişi.

Nasıl bir coşku. Genç kızlar, yaşlılar, delikanlılar...

Rengarenk bir mutluluk halayı halindeler.

El ele, omuz omuza sanki uçuyorlar.

Arkadaşlar;

Dün oturdum o meydanın görüntülerini, videolarını izledim.

Yerel gazeteciler onlarla sohbet etmişler,

Kimle konuşsalar, içinden “bahar ve mutluluk” geçen cümleler kuruyorlar.

Onları izlerken kendi kendime mırıldandım:

Ah be Bitlis. Ah be Van Bahçesaray. Tatvan. Hakkâri. Ah be Derecik..

Ne fidanlar soldu bu dağlarda.

Gazetecilik hayatımın büyük bölümü bu dağlardaki çatışmaları, akan kanları, ihanetleri izleyerek geçti.

Ama şimdi 2026 yılının 8 Ağustos’unda.

Van Gölü’nün kıyısındayız;

Ve silahlar bırakılırken;

Halaylar çekiliyor.

Bunu da gördük ya...

İşte bu heyecanla diyorum ki;

Aman dikkat... Aman saygı... Aman güven...

Bu konserleri, bu mutluluk halaylarını bir daha kaçırmayalım.

Bugün TBMM’den çıkacak olan yasaya Van Gölü kıyısındaki bu festivalden bakmak istedim.

Ve bir de unutmadan;

-Sayın Tatvan Belediye Başkanı kardeşim;

Keşke bizi de çağırsaydınız.

Bir dahaki sefere artık...