AŞAĞIYI SOKAK SOKAK BİLİRİM

Denizin altında nasıl bir dünya var? Ekşiyan, yolları ve mahalleleri bir şehir haritası gibi tarif ederek anlatıyor: “53 yıldır tüple dalış yapıyorum. Aşağıda yolumuzu sokak sokak biliriz. Denizin altında kayalık bulutları, küçük tepecikler ve hepsinin ayrı bir habitatı vardır. Ben bunlara ‘balık köyleri’ diyorum. Hepsinin kendine has türleri var; kabukluları, mercanları, dibe bağımlı canlıları…” Mercan sokaktan dön, işte orada orkinos arkadaşın evini bulacaksın! Ancak yolu bulmak hep kolay olmuyormuş: “Marmara’da görüş açısı yok. Aşağısı kapkaranlık. Yapısı böyle, hep böyleydi. Sular yeşildir ve hemen kararır. Ege’de yukarıdan bakıp 25 metre aşağıdaki taşı görürsün. O nedenle Adalar’da dalış turizmi pek yapılmıyor. Burada 25 metre aşağıda su hep 14 derecedir. Ne yazık ki son iki yılda ısının arttığını görüyoruz. Dibe bağımlı canlılar bundan etkileniyor.”

ISTAKOZLAR 76’DA GİTTİ 88’DE GERİ GELDİ

Gidenler kadar gelenler de olmuş: “Istakozlar 1976’da kayboldu. 1988’de geri geldi.Hâlâ varlar ama çok avlanıyorlar. Üstelik çok ufakken avlanıyorlar. Böcekler (kıskaçsız ıstakozlar), 1976’da gidip geri gelmediler. Lipsoslar 2000’lerde gittiler, 2020’de geldiler. Sinağritler 1976’da gittiler, 2018’de geri geldiler. Başında Ateş Evirgen’in olduğu Sualtı Fotoğrafçılar Derneği (SUFOD) ile sualtındaki yaşamı belgelemeye çalışıyoruz. 2012’de çalışmalarımızı ‘Marmara’da Hayat Var-Şimdilik’ adıyla kitaplaştırdık.”

Serço Ekşiyan🤫