MESSİ’NİN BABASINA VERİP TUTAMADIĞI O SON SÖZ

LIONEL Messi’yi yıllardır seyrediyoruz.

Top ayağına geldiğinde sanki zamanın hızını değiştiren bir adam.

Sekiz Ballon d’Or, Dünya Kupası, Şampiyonlar Ligleri, kırılan rekorlar...

Birkaç gün önce babasına yazdığı mektubu okudum.

Karşımızda dünyanın en büyük futbolcularından biri değil, babasını kaybetmiş bir oğul vardı.

Mektubun en dokunaklı yeri bana göre son Dünya Kupası ile ilgili olan bölümü.

Çünkü babası ondan bir kez daha Dünya Kupası’nda oynamasını istemişti.

Messi şöyle yazıyor.

“Benden son Dünya Kupası’nda oynamamı o kadar çok istedin ki...”

Jorge Messi’nin durumu turnuvadan hemen önce ağırlaşmıştı. Annesi, babasının iyileşeceğini ve turnuvaya gelebileceğini söylüyordu.

Messi de babasına bir söz vermişti.

“Sana finale çıkacağımızı söylemiştim.”

Çıktılar da.

19 Temmuz günü New Jersey’de oynanan finalde Arjantin, İspanya’ya uzatmalarda 1-0 kaybetti. Messi ikinci Dünya Kupası’nı kaldıramadı.

Ama mektubu okuyunca insan o finali başka türlü yorumluyor.

Messi kupayı yalnızca Arjantin için değil; babasına götürmek için de istiyormuş.

“Onu kazanıp sana götürmek istedim.”

Olmadı.

Sonra mektupta insanın içine oturan bir cümle geliyor.

“Bacaklarım artık eskisi gibi değildi.”

Acaba babası tribünde olmadığı için mi o bacaklar biraz daha ağırdı?

Jorge Messi Rosario’dan Barcelona’ya uzanan o olağanüstü hikâyede hep arkasındaydı. Babasıydı, menajeriydi, sırdaşıydı.

Messi mektubunda ilk kez futbolu bırakabileceğini bu kadar söylüyor.

“Sensiz nasıl devam edeceğimi bilmiyorum.”

İnsan kaç yaşına gelirse gelsin, babasını kaybettiğinde biraz çocuk kalıyor.