Son sekiz yıldır bu yaprakların peşindeydim

Rüyada gibiyim. Dünyada en sevdiğim yeşil çayın yetiştiği yerde; Hangzhou şehrindeyim. ‘Longjing’ benim kişisel tutkumun çok ötesinde, Çin’in en itibarlı ve dünyanın da en kıymetli yeşil çaylarından biri. Adını yetiştiği köyden alıyor. Sekiz yıldır üzerine okuduğum, tattığım ve anlattığım bir çayın, ustaların elinde nasıl şekillendiğini birkaç santimetre önümde izledim.

Üç gün boyunca Çin’in Hangzhou kentinin çay tepelerinin arasında, yüzyıllardır Budist manastırlarıyla çay bahçelerinin yan yana olduğu eski bir köyde kaldım. Sabahları kapımı açtığımda karşıma otel koridoru değil taş bir köy yolu, bambular, çay bahçeleri ve tapınaklara yürüyen insanlar çıktı.

Bahsettiğim yer Amanfayun. Yedi antik Budist tapınağının oluşturduğu hac rotasının ortasına

kurulmuş, çoğunluğu yüz yılı aşmış

46 eski köy yapısının bugün konaklama birimlerine dönüştüğü sıradışı bir yer. Otelin nerede başlayıp köyün nerede bittiğini anlamak kolay değil. Zaten güzelliği de biraz burada. Yeni ve gösterişli bir dünya inşa etmek yerine var olanın içine sessizce yerleşmişler.

Çin’de çay yalnızca sıcak suya atılan bir yaprak değil; tarım, zanaat, tarih, felsefe ve gündelik hayatın birbirine değdiği koskoca bir kültür. Bugün Longjing Köyü dediğimiz yeri Qing Hanedanı döneminde İmparator Qianlong ziyaret etmiş. Ve Hu Gong Tapınağı önündeki 18 çay ağacına imparatorluk statüsü vermiş. İşte o

18 ağaç bugün hâlâ Longjing’in en güçlü sembollerinden. İmparatorluk sofrasına kadar uzanan bu itibar, aradan geçen asırlara

Neden bu kadar kıymetli?

Orada insanı en çok etkileyen şeylerden biri çayın köy hayatının dışında duran bir tarım ürünü olmaması. Evlerin önünde çay satan aileler, tepelerin neredeyse tamamını kaplayan muntazam çay sıraları ve ellerinde cam bardaklarla gün boyu longjing içen insanlar var. Köyde hayatın bir şekilde çaya değmediği neredeyse hiçbir alan yok. Sabah kahvaltınızda önünüze konan waffle dahi longjing’li.

Peki, longjing neden bu kadar kıymetli? Öncelikle üretim alanı çok sınırlı. Yapraklar ilkbaharda çok gençken elle toplanıyor ve çayın karakterini belirleyen asıl ustalık bundan sonra başlıyor. Longjing wok benzeri sıcak tavalarda elle kavrulan bir yeşil çay. Konvansiyonel üretimi yok, yapılamaz da. Ustanın avcuyla yaprağa bastırması; onu kaldırması, silkmesi ve çevirmesi yalnızca kurutma işlemi değil. Çayın düz, ince ve neredeyse kusursuz biçimini oluşturan bir zanaat aslında.