"Çocukluğumdan beri resim yapan insanları gördüğümde bunun bende ayrı bir karşılığı oluyordu"diyen Kadriye, “Fakat bunu bir yetenek olarak fark edebileceğim ya da üzerine gidebileceğim bir ortamım hiç olmadı. Köyde büyüdüm ve hiç resim öğretmeni görmedim. Belki o yıllarda karşıma resme yeteneğimi fark edecek bir öğretmen çıksaydı, beni güzel sanatlara yönlendirseydi ya da ailem bu konuda daha bilinçli olsaydı, belki resimle çok daha erken tanışabilirdim. Ama bugün geriye dönüp baktığımda bunun için bir hayıflanma duygusu taşımıyorum. Çünkü hayatımın böyle gelişmiş olması da benim hikâyemin bir parçası" şeklinde konuştu.🤨