En güzel çantayı, kalemi, ayakkabıyı...

Buna kim ne diyebilir?

Benim takıldığım aldıktan sonrası.

Neden bunu binlerce, yüz binlerce insanın önüne sermek gerekiyor?

Üstelik çocuğunu da kameranın önüne koyarak. Zira bugün sevimli bulduğumuz o görüntü yıllar sonra da internette olacak.

Bugün aynı okul kapısından herkes aynı şartlarda girmiyor.

Bir çocuk yeni çantasıyla giriyor. Bir başkası geçen senekini temizleyip ya da komşusundan ödünç aldığını sırtına takarak...

Birinin önünde 24 renk kalem var. Ötekinin annesi “Bunu şimdi almasak olur mu?” diye düşünüyor.

Hayat pahalılığının aileleri böylesine zorladığı, okula başlamanın bile ciddi bir masrafa dönüştüğü bir dönemde çocuğun kırtasiye alışverişini “yeni gelin çeyizi” gibi sergilemek bir bana mı tuhaf geliyor?