EVLAT ACISI

Ben anne değilim. Yıllardır yüzlerce çocuğun hayatına dokunarak kendimi avutup durdum belki de. Bir çocuğun hangi liseye gideceğini düşündüm. Hangi ülkenin ona daha uygun olduğunu araştırdım. Sınav sonuçlarına sevindim, ret mektuplarına üzüldüm. Üniversite kabulünü birlikte kutladım. Onların geleceğini planlarken, bir anlamda çocukların hayatının kenarında yürüdüm. Ama bugün hayat bana çocuklarla ilgili bambaşka bir yerden bakmayı öğretiyor.

Artık evladını kaybetmiş bir adamın eşiyim. Ve onun gözyaşları artık benim içime akıyor. Bir insanın evladını kaybetmesinin ne demek olduğunu anlatabilecek bir cümle olduğunu sanmıyorum. Bazı acıların tarifi yok. Tesellisi de yok. Zamanın iyileştirdiği söylenir; belki zaman yalnızca insanın o acıyla yaşamayı öğrenmesini sağlar. O yüzden bugün yıllardır çocuklarının eğitimi için bana ulaşan bütün anne babalara başka bir şey söylemek istiyorum: Evlatlarınıza sarılın. Sonra da bugün neyi dert ettiğinizi bir kez daha düşünün. Matematikten aldığı 6 mı 7 mi? A Level’da A mı aldı, B mi? IB skoru 36 mı geldi, 40 mı? Karnesinde kaç tane yüksek not var? Oxford olmadı da başka bir üniversite mi oldu? Gerçekten hangisi bu kadar önemli?

Elbette çocuklarımız için iyi bir gelecek isteyelim. Eğitimlerini önemseyelim. Onlara fırsatlar yaratalım. Hayallerinin peşinden gitmeleri için elimizden geleni yapalım. Ama bunu yaparken çocuğu, onun geleceğini planlamaya kurban etmeyelim. Çünkü hiçbir A Level sonucu, hiçbir IB skoru, hiçbir karne, hiçbir üniversite sıralaması bir çocuğun gözyaşından, huzurundan, sizinle kurduğu bağdan daha değerli değil. Belki bu hafta çocuğunuza “Daha çok çalışmalısın” demeden önce başka bir cümle söyleyin: “Seninle gurur duyuyorum. Sonucun ne olursa olsun, iyi ki varsın.” Ve sonra ona biraz daha sıkı sarılın. Çünkü hayat bazen bize en önemli dersini, hiçbir okulun müfredatında olmayan bir yerden veriyor: Bir evladın varlığı, onun bütün başarılarından daha büyük bir başarıdır.

***

Ishba Ahmed sen yaşarken de zaten bir melektin. Şimdi yine bir melek olarak eminim cennetin en güzel köşesindesin. Ben ve baban senin için her gün dua edeceğiz ve seni çok özleyeceğiz. Huzurla uyu yavrum..