Kötü gün dostu mu, gondol kankası mı? 

Esra Ruşan’ın programına konuk olan Gupse Özay sosyalleşme ve arkadaşlıkla ilgili ilginç şeyler söyledi.

İstemeden de olsa herkesin derdini dinleyen biriymiş. Bu durum kendisini duygusal olarak yoruyormuş.

Uzun uzun dertleşilen buluşmalardansa, birlikte eğlenebilecekleri aktiviteleri tercih ediyormuş:

“Seninle bütün gün lunaparka gidebilirim, gondola binebiliriz, resim yapabiliriz ama oturup saatlerce dert konuşmak bana iyi gelmiyor...”

İyi, güzel de buna iyi gün dostluğu denir.

Bütün gün “dert dinlemekle” devamlı “gondola binmek” arasında daha makul bir yer yok mu yani?

Arkadaşı olsam, hele bir de bir sorunumu açmış olsam, çok bozulurdum.

Küsermişim değil mi:

Ben de bütün gün gondola binenle gezemem...😐